Europejski rynek gazu
Fundamentem rynku gazowego w Europie jest Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady, która została uchwalona w celu przyspieszenia liberalizacji rynku gazowego Unii Europejskiej. Zgodnie z nią od 2004 roku państwa członkowskie mają obowiązek wydzielenia działalności transportowych, tj. przesyłu i dystrybucji tak, aby operator systemu przesyłowego był niezależny w formie prawnej i organizacyjnej.
Obecnie struktura europejskiego rynku gazu jest tak zorganizowana, aby uczestnikom rynku po stronie podaży umożliwić współzawodnictwo na zasadach konkurencji, co w zamierzeniu ma podnosić jakość dla odbiorców końcowych. Uczestnikami tego rynku są:
- Operatorzy przesyłowi
- Operatorzy dystrybucyjni
- Operatorzy magazynowi
- Operatorzy obrotowi
Upraszczając w celach prezentacyjnych przebieg „łańcucha gazowego” można powiedzieć, że operator obrotowy nabywa gaz od dostawców zagranicznych lub krajowych, a następnie sprzedaje go odbiorcy końcowemu korzystając przy tym z usług operatora przesyłowego i dystrybucyjnego. Operatorzy przesyłowi i dystrybucyjni udostępniając posiadane sieci gazociągów umożliwiają fizyczne przesłanie gazu. Sąsiadujący ze sobą operatorzy sieci przesyłowych podpisują odpowiednie porozumienia międzyoperatorskie, które są podstawą do rozliczeń między nimi za przekazany gaz. Umożliwia to m.in. w miarę możliwości infrastruktury przesyłowej płynny transport gazu między poszczególnymi krajami. Rolą operatora magazynowego jest tu m.in. świadczenie usług bilansowania ilości gazu w sieci krajowej, a tym samym pochłanianie nadwyżek i uzupełnianie niedoboru gazu w cyklu rocznym.
Na światowym rynku gazu ziemnego Europa posiada silną i ugruntowaną pozycję. Wydobycie i konsumpcja gazu przez kraje europejskie stawia je w czołówce światowej. Polska w europejskim systemie gazowym ma ważne znaczenie. Przez terytorium Polski biegnie gazociąg tranzytowy zasilający Europę Środkową.
"Europejski rynek gazu ziemnego" (plik PDF)